آسیب‌ها و بیماری‌های جوامع اسلامی از دیدگاه آیت‌الله شاه‌آبادی

تأکید بر درمان بیماری جامعه اسلامی به جای صحبت کردن راجع به بیماری

مدت زمانی است[۱] که مملکت اسلام مبتلا به امراض مزمنه و مهلکه شده، از انتشار عقاید باطله و اخلاق رذیله و افعال باطله؛ به حدی که نمی‌توان جامعه را نسبت به انسانیت داد، فضلاً عن الاسلامیه[۲]، و روزبه‌روز در شدت و فشار آن امراض است تا رفته‌رفته مزاج آن را بالکله فاسد و اسمش را مانند رسمش محو نماید؛ نعوذ بالله منه[۳].

بیشتر بخوانید
غرور به حقانیت دین اسلام

[سبب] اول [از اسباب ممرضه مسلمین]، غرور مسلمین به حقانیت خود [است] که منشأ تحویل دادن میدان دعوت است به معاندین، و [همین غرور به حقانیت] موجب قناعت نمودن به اسلام انفرادی و ترک تبلیغات و امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر شده [است]، چنان‌چه غرور به شفاعت، منشأ ارتکاب انواع رذایل اخلاقیه و اقسام معاصی کبیره گردیده [...] با اینکه غرور به اسلام و شفاعت، منجر به حِرمان از هر دو خواهد شد.

 

منبع: عارف کامل، ص ۱۶۲؛ شذرات المعارف، شذره اول

بیشتر بخوانید