آموزه ها

دستور خداوند نسبت به استقامت پیامبر همراه امت

در آیه شریفه در سوره هود وارد است: «فَاستَقِم کَما اُمِرتَ وَ مَن تابَ مَعَکَ.»[۱] و در حدیث وارد است که جناب رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: «شَیَّبَتنی سورَةُ هودٍ لِمَکانِ هذِهِ الآیَةِ.»[۲] شیخ عارف کامل، شاه‌آبادی روحی فداه فرمودند:

بیشتر بخوانید
بیانی همه‌فهم برای چرایی دفن اموات

آیت‌الله نصرالله شاه‌آبادی در رابطه با چگونگی تبیین مسائل توسط ایشان در مجالس عمومی مثالی عنوان می‌کند:

«در فلسفه دفن میت، که چرا میت باید دفن شود، مردم می‌گفتند بسوزانید یا بگذارید حیوانات بخورندشان. اما ایشان در جواب می‌فرمودند شما در خانه‌ای که در آن هفتاد هشتاد سال زندگی کردی یا خانه پدری را که از محلش عبور می‌کنی، برایت تغییر روحیه‌ای به وجود می‌آید، به خاطر علقه‌ای که داری؛ روح هم به بدن علقه دارد، تدریجاً باید جدا شود. تدریجی اگر باشد، می‌گوید امروز ریشم ریخت، امروز چشمم از حدقه درآمد. اما اگر بسوزانی، یک‌مرتبه جزغاله می‌شود و باعث تألم روح می‌شود.»

بیشتر بخوانید
وضو وسیله جلوگیری از شرّ نفس و شیطان

بدان ای عزیز که چنان‌چه از برای این بدن، صحت و مرضی است و علاج و معالجی، برای نفس انسان و روح آدمیزاده نیز صحت و مرض و سقم و سلامتی و علاج و معالجی است [...] و منزله انبیا علیهم‌السلام، منزله اطبای مشفق است [...] چنان‌چه منزله تقوا در هر مرتبه از مراتب آن، منزله پرهیز از چیزهای مضر است برای مرض، تا پرهیز در کار نباشد، ممکن نیست که مرض مبدل به سلامت شود و نسخه طبیب مؤثر افتد.

بیشتر بخوانید
پرهیز از لعن بدگویی کردن پشت کسانی که ولیّ معصوم از حال بعد از مردنش اطلاع دهد

اگر یکی از حقایق الهی را از لسان عارف شوریده یا سالک دل‌سوخته یا حکیم متألّهی بشنویم، چون سامعه ما تاب شنیدن آن را ندارد و حبّ نفس مانع شود که به قصور خود حمل کنیم، فوراً او را مورد همه طور لعن و طعن و تکفیر و تفسیق قرار می‌دهیم، و از هیچ غیبت و تهمتی نسبت به آن فروگذار نمی‌کنیم. کتاب وقف می‌کنیم و شرط استفاده از آن را قرار می‌دهیم [که] روزی صد مرتبه لعن به مرحوم ملا محسن فیض [کاشانی][۱] کنند!

بیشتر بخوانید
ده بیت برای منزل یقظه

بدان که اول منزل از منازل انسانیت، منزل یقظه[۱] و بیداری است. چنان‌چه مشایخ اهل سلوک در منازل سالکان بیان فرموده‌اند. و از برای این منزل (منزل یقظه)، چنان‌چه شیخ عظیم‌الشأن شاه‌آبادی دام ظله بیان فرمودند، ده بیت است که اکنون در مقام تعداد آن نیستیم.

بیشتر بخوانید
دوره محمدیه، لیلة القدر است

امر دوم در حقیقت «لیلة القدر» است [...] و اهل معرفت گویند که مراتب نزول حقیقت وجود، به اعتبار احتجاب شمس حقیقت در افق تعینات، «لیالی» است و مراتب صعود با اعتبار خروج شمس حقیقت از آفاق تعینات، «ایام» است. و شرافت و نحوست «ایام» و «لیالی» به حسب این بیان واضح شود [...] پس بعضی لیالی، صاحب قدر است و بعضی نیست. و در بین همه لیالی، بنیۀ احمدی و تعین محمدی صلی‌الله‌علیه‌وآله لیلة القدر مطلق است؛ چنان‌چه یوم محمدی، یوم القیامة مطلق است و دیگر لیالی و ایام، لیالی و ایام مقیده است و نزول قرآن در این بنیۀ شریفه و قلب مطهر، نزول در لیلة القدر است.

بیشتر بخوانید
نحوه تشخیص ریاضت و عبادت شرعی از ریاضت و عبادت باطل

اگر شما دارای ملکات فاضله انسانیه باشید، در وقتی آن ملکات صورت شما را انسانی می‌کند که با آن ملکات، بدون اینکه از طریق اعتدال خارج شده باشند، محشور گردید؛ بلکه ملکات در صورتی فاضله است که نفس اماره در آن تصرف نکند و در تشکیل آن، قدم نفس دخیل نباشد؛ بلکه شیخ استاد ما، دام ظله، می‌فرمودند:

بیشتر بخوانید
دلیل پرهیز از لعن به کسانی که سرنوشت‌شان معلوم نیست

به نفس و شیطان بگویید که ممکن است این شخصی که مبتلاست به معصیت، دارای ملکه‌ای است، یا [دارای] اعمال دیگری باشد که خدای تعالی او را به رحمت خود مستغرق کند و نور آن خُلق و ملکه، او را هدایت کند و منجر شود کار او به حُسن عاقبت. شاید آن شخص را خدا مبتلا به معصیت کرده تا مبتلای به عُجب که از معصیت بدتر است نشود. و شاید من به‌واسطه همین بدبینی کارم منجر به بدی عاقبت شود.

شیخ جلیل ما، عارف کامل، شاه‌آبادی روحی فداه می‌فرمودند:

بیشتر بخوانید
عزم و اراده اولین شرط سلوک و مغز انسانیت

پس ای طالب حق و سالک الی الله، چون شیطانِ واهمه را به زنجیر کشیدی و خلع نعلینِ حبّ زن و فرزند و دیگر شئون دنیوی را نمودی و با جذوه نار عشق فطرةاللهی مأنوس شدی، و «أنّی آنَستُ ناراً»[۱] گفتی، و خود را خالی از موانع سیر دیدی و اسباب سفر را آماده کردی، از جای برخیز [...] و زنجیرها و سلسله‌های زمان را بگسلان و از این زندان، خود را نجات ده.

تو را ز کنگره عرش می‌زنند صفیر / ندانمت که در این دامگه چه افتاده است

بیشتر بخوانید
شیوه ذکر گفتن برای مؤثر بودن بر قلب انسان

این افعال عبادیه و مناسک الهیه، علاوه بر آنکه خود دارای صُوَر غیبیه [...] هستند که تشکیل «بهشت جسمانی» دهند، در روح نیز ملکاتی حاصل کنند که مبدأ «بهشت متوسط» گردند، و این، یکی از اسرار تکرار اذکار و اعمال است؛ زیرا زبان که ذکر الهی را تکرار کرد، کم‌کم قلب هم باز می‌شود و آن نیز متذکر می‌شود. چنان‌چه از تذکر قلب، زبان نیز متذکر می‌شود. شیخ عارف کامل شاه‌آبادی روحی فداه می‌فرمود:

بیشتر بخوانید

صفحه‌ها