اسفار اربعه

حضور در میان مردم و هداست ایشان در عین واصل بودن

آنچه که جنبه تربیتی ایشان ایجاب می‌کرد، جوانانی بودند که این جوان‌ها را به مسائل عرفانی، توحید و نبوت و صفات کمالیه راهنمایی می‌کردند به آن شیوه‌ای که شیرین‌ترین شیوه زبانی بود. واقعاً من کسی را سراغ ندارم که در یک مقام علمی والایی قرار بگیرد و درعین حال، در سطح بسیار پایین با مردم عوام‌الناس روبه‌رو بشود و آن‌ها را مثل یک معلم بزرگ تربیت بکند. و بسیار بودند که حتی خواندن و نوشتن نمی‌دانستند و از معارف بالایی برخوردار بودند.

بیشتر بخوانید
ولایت باطن نبوت است

شیخ عارف کامل، شاه‌آبادی می‌فرماید:

بیشتر بخوانید
چیستی عشق با نگاهی به آرای آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی

برخی عشق را شجرۀ طیبۀ فطری و طوبای سرشتی انسان دانسته و مائدۀ پرفایده و موهبت رحمانی قلمداد می‌کنند و برخی بر اثر جهالت یا غفلت یا تجاهل و تغافل آن را نوعی بیماری و مرض می‌دانند؛ چنانکه علامۀ شهید مطهری می‌فرماید: «بعضی خودشان را با این کلمه خلاص کرده‌اند که این یک بیماری است و یا یک ناخوشی و یک مرض است.»
و برخی از ره‌یافتگان درگاه و بارگاه عشق، عشق را «امانت الهی» تفسیر می‌کنند که بر دوش انسان نهاده شده و کتاب تکوین و تشریع را شرح عشق و منشور محبت قلمداد و امثال علامه جوادی آملی، زیارت جامعه را مثنوی عشق و منشور ارادت توصیف می‌کنند. این رویکردها و قرائت‌های متفاوت و متهافت از عشق، معلول عللی مانند ظرفیت علمی و عملی انسان‌ها، پیچیدگی و متناقض‌نمایی یا پارادوکسیکال بودن عشق، ظهور و تجلیات عشق در مجالی و مجاری متکثر و تقسیمات گوناگون آن است، و شاید یکی از علل نیز تنزل دادن معنا و مقولۀ عشق از آسمان به زمین و رنگ شهوانی به آن دادن و از رایحۀ شهودی آن کاستن باشد. به هر حال در تفسیر جهان و انسان، اصالت از آنِ عشق است.

 
بیشتر بخوانید

وقتي ما به درس «اَسفار» مرحوم آيت‌الله شاه‌آبادی می‌رفتيم،‌ امام را می‌ديديم كه از اطاق عقبی می‌آيد بيرون. مرحوم شاه‌آبادی به ايشان «فصوص» درس می‌داد، ولی مباحثۀ ما «اسفار» بود.

بیشتر بخوانید