رسول الله

بیان دلیل تحصن یازده ماهه در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

من از مرحوم والد این سؤال را پرسیدم که «چه شد که شما متحصن به حضرت عبدالعظیم شدید؟» ایشان فرمودند: «مقدمتاً من بارها به مدرس گفته بودم که این مرد لیاقت این همه حمایت را ندارد. درست است که این تظاهر به دین و اسلام و حتی دنبال دسته راه می‌افتد و پابرهنه هم می‌رود، اما این‌ها هیچ‌کدام دلیل برای اینکه  این شخص قابل اعتماد باشد و یک فرد مسلمانی باشد که حمایتش بکنی، نیست. ایشان معتقد بود به اینکه ما آنچه در راه موفقیت مملکت هست و پیشبرد آن خواسته‌های مردمی هست، با ایشان همراهی می‌کنیم. اگر روزی روزگاری آمد که به قول خود ایشان لگد بزند، ما ایشان را از خر شیطان پایین می‌آوریم.

بیشتر بخوانید
جاذبه اخلاقی

سیمای پرفروغ آیت‌الله شاه‌آبادی، براثر اُنس و اُلفت با معبود، جذابیتی تحول‌بخش یافته بود و به‌قدری متخلق به اخلاق‌الله بود که همنشینی با او، دل را به خدا و آخرت متوجه می‌ساخت. در این مورد هم مصداق حدیثی بود که مرحوم کلینی به سند متصل از امام صادق (سلام‌الله‌علیه) نقل کرده است: «رسول خدا فرمودند: حواریون از حضرت عیسی (علیه‌السلام) پرسیدند: با چه کسی همنشین باشیم؟ در پاسخ فرمود: با کسی که دیدارش شما را به یاد خدا اندازد و سخنش بر دانش‌تان بیفزاید و کردارش شما را به آخرت راغب سازد.»[۱]

بیشتر بخوانید
ولایت باطن نبوت است

شیخ عارف کامل، شاه‌آبادی می‌فرماید:

بیشتر بخوانید
ریاضت رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله برای هدایت امت

در تفسیر آیات «طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقی[۱]» می‌فرمود:

بیشتر بخوانید
حل یک مسئله عرفانی اختلافی میان آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی و شاگردش، امام خمینی

س: مرحوم شاه‌آبادی آنچه که  به صورت پراکنده در این کتاب‌هایشان ذکر کرده‌اند و در شرحی که در مصباح‌الأنس هم می‌بینیم و وجود دارد، این است که برای بحث تنزیه و تشبیه، آقای شاه‌آبادی مطرح می‌کنند که «نوح در حال بود، یعنی حال عرفانی داشت. و در آن حال عرفانی تنزیه را مطرح می‌کرد و چاره‌ای غیر از این نبود. یک حال بود، یک لامعه بود.

بیشتر بخوانید
چرایی ذخیره بودن شفاعت پیامبر اکرم برای امت

[...] کسانی که از نور توحید و ولایت بی‌بهره‌اند، ممکن نیست به نور شفاعت نایل شوند، و اهل معاصی نیز اگر کدورت معاصی آن‌ها را زیاد فرا گرفته باشد، ممکن است پس از مدت‌های مدیدی به شفاعت نایل شوند. از پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل شده است که فرمود: «من ذخیره کردم شفاعت خود را برای اهل گناهان کبیره.»[۱] و شیخ عارف کامل شاه‌آبادی دام‌ظله می‌فرمود:

بیشتر بخوانید
دلیل ذخیره کردن شفاعت توسط پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله

ممکن است کسانی که مرتکب گناهان کبیره می‌شوند، نه همان اول، که پس از مدت‌های مدیدی به شفاعت نائل شوند.

أنا خَبَّأتُ شَفاعَتی لِأهلِ الکَبائِرِ مِن اُمَّتی یَومَ القیامَةِ[۱]

من شفاعت خود را در روز قیامت برای اهل گناهان کبیرۀ امتم ذخیره کردم

 مرحوم شاه‌آبادی در شرح این حدیث نبوی (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود:

بیشتر بخوانید