استادان

شک در تقوای میرزای دوم به دلیل تأخیر در پرداخت شهریه

مرحوم پدر به تقوا و فضیلت میرزا محمدتقی شیرازی بسیار اعتقاد داشت و مکرر می‌فرمود: «آمیرزا محمد تقی مجسمۀ تقوا بود» و می‌فرمود: «همین مجسمۀ تقوا وقتی پرداخت شهریه‌اش به تأخیر می‌افتاد، بعضی از روی غفلت و نادانی حتی در تقوای این مرد بزرگ هم شک می‌کردند.»

 

راوی: آیت‌الله نصرالله شاه‌آبادی

منبع: حدیث نصر، ص ۱۱۶-۱۱۷

بیشتر بخوانید
اعتقاد محکم آیت‌الله شاه‌آبادی به اعلمیت مرحوم آخوند خراسانی

مرحوم آسید صدر الدین کوپایی در نجف، هم‌دوره مرحوم پدر و از علاقه‌مندان ایشان بود. این دو بزرگوار با این‌که در قضیۀ مشروطه و استبداد دو عقیده مختلف داشتند و مثلاً آسید صدرالدین در درس آسید کاظم یزدی شرکت می‌کرد و مرحوم آقا در درس آخوند خراسانی، ولی با همدیگر بسیار رفیق بودند.

بیشتر بخوانید
استادان آیت‌الله شاه‌آبادی در تهران

ایشان در تهران اساتید متعددی را درک کردند، از جمله: اصول و بخشی از فقه را نزد آیةالله میرزا محمدحسن آشتیانی _ از شاگردان شیخ انصاری و صاحب کتاب بحرالفوائد _ فراگرفتند. فلسفه را نزد آیةالله میرزا ابوالحسن طباطبایی اصفهانی (جلوه) و عرفان نظری را نزد آیةالله میرزا هاشم گیلانی اشکوری آموختند. در عرفان عملی نیز اساتیدی داشتند، ولی هیچ‌گاه از آن‌ها اسم نمی‌آوردند و نام آن اساتید همیشه مکتوم بود.

ایشان در تهران غیر از علوم حوزوی، تحصیلات دیگری هم داشتند. برای مثال نزد استاد عبدالرزاق خان سرتیپ، ریاضی می‌خواندند.

 

بیشتر بخوانید
استادان آیت‌الله شاه‌آبادی در حوزه اصفهان

مرحوم والد در سال ۱۲۹۲ هـ ق در اصفهان دیده به جهان گشود و تا ۱۲ سالگی در آن شهر بوده و مقدمات را در حوزه اصفهان فرا گرفت.

در آن زمان، حوزه اصفهان بسیار حوزه پرتلاش و فعالی بود و حتی از تهران و قم رونق بیشتری داشت. بسیاری از علمای معروف و سرشناس در آن زمان برای تحصیل به اصفهان می‌رفتند. مثلاً مرحوم آیت‌الله سید جمال گلپایگانی از کسانی بود که از گلپایگان به اصفهان رفت و در حوزه آنجا مشغول تحصیل شد. مرحوم والد می‌فرمود: «اصفهان مرکز علم بود و مجتهدین مسلّم در حوزه آنجا، فراوان بود.»

بیشتر بخوانید
ارادت ویژه آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی به استادش، آخوند خراسانی

در نجف اشرف هم  در درس مرحوم آخوند رضوان‌الله‌تعالی‌علیه، آخوند ملاکاظم خراسانی حاضر شدند. البته خیلی هم با مرحوم آخوند نزدیک بودند و خیلی هم به آخوند علاقه‌مند شده بودند؛ یعنی به مقداری که مرحوم آخوند خراسانی را ایشان اتباع از همه و اعلم از همه علمای عصر می‌دانستند. حتی من یادم است اگر کسی اشکال می‌کرد به کفایه مرحوم آخوند، می‌فرمودند: «نگو اشکال دارم، بگو نفهمیدم که آخوند چی فرمود؛ اشکال را نگو، لفظ اشکال را نیاور»؛ یعنی این‌قدر به ایشان معتقد بودند.

بیشتر بخوانید
سرتیپ عبدالرزاق بغایری معلم آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی

از پیشگامان معاصر فن نقشه‌برداری و علم جغرافیا در ایران. پدرانش اهل شمن آباد سبزوار و از خوانین طایفه بَغایری (بُغایری) خراسان بودند. کرمعلی خان، جد او، برای تحصیل به اصفهان رفت و همانجا اقامت کرد. پدر عبدالرزاق، ملا محمدحسن، نوادۀ دختری ملا محراب گیلانی، از عرفای قرن اخیر بود. مادرش دختر میرزا مهدی خان منشی (متوفی ح ۱۱۷۵ـ۱۱۸۰)، از خوانین کروَن اصفهان بود که در اصل از بحرین و بصره به ایران آمده بودند و در دربار نادرشاه (حک :۱۱۴۸ـ۱۱۶۰) و کریم خان زند (متوفی ۱۱۹۳) خدمت می‌کردند و نسبشان به حبیب بن مظاهر می‌رسید.[۱]

بیشتر بخوانید
واکنش آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی به مرگ مشکوک آخوند خراسانی

آیت‌الله شاه‌آبادی آخوند خراسانی را عقل مجسم می‌دانست و برابرا نام ایشان عبارت «روحی له الفدا» به کار می‌برد. در جریان مشروطیت، صبحی که آخوند خراسانی قصد عزیمت به ایران جهت رهبری بهتر جریان انقلاب را داشت، به طرز مشکوکی فوت می‌کند...

بیشتر بخوانید
آيت‌الله حاج ميرزا حسین خليلی

میرزا حسین خلیل تهرانی یکی از رهبران سه‌گانه، از نقش‌آفرینان نهضت مشروطه و از فقیهان آزادی‌خواه در ایران بود. وی بعد از میرزای شیرازی از مراجع تقلید پرآوازه و بزرگ جهان تشیع و از مدرسان کم‌نظیر حوزه علمیه نجف بود. مع‌الاسف چنانکه مناسب شأن اوست به ابعاد علمی و نقش وی در شکل‌گیری نهضت مشروطه اشاره نشده است.

بیشتر بخوانید
آیت‌الله شیخ فتح‌الله شریعت اصفهانی

روز ۲۷ آذر ۱۲۹۹ آیت‌الله شیخ فتح‌الله شریعت اصفهانی مشهور به «شیخ الشریعه» دار فانی را وداع گفت. ایشان از برجسته‌ترین علما و مراجع تقلید بودند که به سال ۱۲۶۶ق در اصفهان دیده به جهان گشود.

درس و استاد

بیشتر بخوانید
آیت‌الله احمد مجتهد بیدآبادی

عالم كامل و فقيه زاهد، احمد مجتهد بیدآبادی، در حدود سال ‏۱۲۷۸ق در اصفهان به دنيا آمد. او بزرگترين فرزند آيت‏‌اللّه شيخ محمدجواد حسين‌‏آبادى بود. جدش، ميرزا محمدحسن، ملقب به ناقوس بود، از آنجا که خطى بسيار زيبا داشت و عمدتاً به كتابت قرآن و متون اسلامى، نيز تابلوهاى خطى اشتغال داشت.

شيخ احمد بيدآبادى، در آغاز از محضر پدر دانشمندش بهره‌‏مند شد و همواره با جدّيت كامل به فراگيرى دانش مشغول بود. از ديگر اساتيد وى، ميرزا محمدباقر چهارسوقى (علامه صاحب روضات) همچنین برادرش، علامه ميرزا محمدهاشم چهارسوقى بودند. وى چهارده سال توفيق شاگردى مرحوم صاحب روضات را داشت.

بیشتر بخوانید

صفحه‌ها