تحصیل فرزندان و بیت‌المال

تحصیل فرزندان و بیت‌المال

تحصیل فرزندان و بیت‌المال

آيت‌الله شاه‌آبادی برای مخارج تحصيلات بالاتر فرزندان‌شان اعتقاد داشتند كه آن‌ها بايد خودشان كار كنند و خرج تحصيلات خود را فراهم نمايند. با اينكه ايشان همواره پول‌های زيادی از وجوهات شرعی مردم دست‌شان بود، اعتقاد داشتند كه اين پول‌ها اموال بيت‌المال است و بايد در راه ترويج دين و گسترش اسلام خرج شود و اجازه ندارند تا خرج تحصيلات عاليۀ فرزندان خودشان بكنند. مگر اينكه فرزندشان به تحصيلات حوزوی بپردازند و آن‌وقت مثل بقيه می‌توانند از ايشان شهريه بگيرند؛ آن هم به همان ميزانی كه دیگر طلاب دريافت می‌كنند.

          خانم حرمت‌الشریعه شاه‌آبادی، دختر آیت‌الله، نوع برخورد ایشان با تحصیلات فرزندان را اینگونه وصف می‌کند:

«توجه‌اش همه‌اش [این بود که] مخصوصاً پسرهاش روحانی بشوند، طلبه بشوند. و اگر یکی‌شان قصد داشتند تا درس‌های بالا بخوانند [و تحصیلات دیگر بکنند]، می‌گفت من تکفل خرجشان را نمی‌دهم. متوجه‌اید؟ مثلاً می‌گفت که بیت‌المال دستم است. بچه‌هام اگر طلبه بشوند، [فرقی نمی‌کند]. همین‌طور [با آن‌ها رفتار می‌کنم و از بیت‌المال خرج اضافه برای آنان نمی‌کنم].»[۱]

 

[۱] مصاحبه با حرمت‌الشریعه شاه‌آبادی، سرگذشت‌پژوهی، فروردین ۱۳۹۰

نظر خودتان را ارسال کنید