خاطره‌ها

خاطرۀ آیت‌الله‌العظمی میرزا هاشم آملی از مهارت آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی در سخنرانی

خصيصۀ ديگر استاد مترجَم ما اين بود كه ايشان مهارتی داشتند در خطابه. قرب يك ساعت و نيم در مسجد جامع تهران، ايستاده فرمايش می‌فرمودند. من يكی از آن خطابه‌ها را به ياد دارم كه در يك مجلس در قم، كه بزرگان هم در مجلس بودند، اين مهارت ايشان به اوج رسيد. در آن مجلس، ايشان در بيان معجزۀ حضرت رضا (سلام‌الله‌علیه) كه عكس روی پرده شير حقيقی شد، واقعاً  اعجاز كرد و ما كه در مجلس بوديم، حالت ديگری پيدا كرديم از اين بيان ايشان.

بیشتر بخوانید
جاذبه و دافعۀ آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی

با وجود منع و فشار رضاخانی، مرتب خانۀ ما پر از شاگرد بود. جذبۀ حاج‌آقا جرأت دخالت به آن‌ها نمی‌داد. مرحوم آقای خمینی هم از جملۀ شاگردها بود. همۀ شاگردها مشتاقش بودند. خانواده هم از او ممنون بودند؛ از بس که اخلاق خوشی داشت. اخلاقی داشت که یک مورچه از دست ایشان عذاب نداشت، چه برسد به هووداری و بچۀ شوهر! بچه‌های حاج‌آقا را خیلی دوست داشتم. با همه‌شان مهربان بودیم. با وجود اینکه من اولاد نداشتم، همه، مخصوصاً آقا مهدی و آقا نصرالله، می‌‌گفتند که ما بچۀ تو هستیم. بس که اخلاق مرحوم شاه‌آبادی خوب بود.

بیشتر بخوانید
خاطره امام خمینی از ارتباط درسی و عاطفی با آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی

در جلسه‌ای که به همراه آقای رفسنجانی در خدمت امام بودیم، ایشان در‏ خصوص رابطه‌‏شان با مرحوم پدرم  مطالب جالبی را فرمودند؛ از جمله فرمودند که [...] درس استاد سراسر اخلاقی، عرفانی و بسیار مؤثر بود. به سبب ارزشمندی مباحثی که استاد شاه‌آبادی در درس‌ها مطرح می‌کرد، برخی از شاگردان استاد هیچ‌گاه حاضر نبودند درس ایشان را رها کنند.

بیشتر بخوانید
روایت سید احمد خمینی از آغاز درس امام با مرحوم شاه‌آبادی

در مدرسۀ فيضيه ايشان را ملاقات كردم و يك مسئلۀ عرفانی از ايشان پرسيدم. شروع كردند به گفتن. فهميدم اهل كار است. گفتم:‌ می‌خواهم درس بخوانم. ايشان قبول نمی‌كردند. اصرار كردم تا قبول كردند فلسفه بگويند، چون خيال كردند كه من طالب فلسفه هستم. وقتی قبول كردند، گفتم فلسفه خوانده‌ام و برای فلسفه نزد شما نيامده‌ام، می‌خواهم عرفان بخوانم؛ شرح فُصوص. ايشان اِبا كردند...

بیشتر بخوانید
تعبیر آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی از رضاخان

ماجرای برخورد و مقاومت مرحوم شاه‌آبادی با رضاخان، از نقاط برجستۀ مبارزات سیاسی ایشان بود. میرزا هاشم آملی که از شاگردان ایشان بود در این باره چنین می‌گوید: «آيت‌الله شاه‌آبادی از آن خبيث ازل و ابد، رضاخان، تعبير می‌كرد به «قاطرچی» و «چاروادار»، و در سخنرانی‌های خود هم به همين‌گونه از او ياد می‌كرد.»

بیشتر بخوانید
علاقه آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی به امام خمینی

آیت‌الله شاه‌آبادی به امام علاقه زیادی داشت، به گونه‌‎ای که هر گاه می‌‎خواست او را صدا کند بدون آوردن پسوند یا پیشوندی، همان گونه که پدران فرزندان خود را صدا می‎‌کنند، می‌‎فرمود: روح الله! از این گذشته، همین توجه و محبت بود که نام یکی از فرزندان آن مرحوم هم هم‌نام امام خمینی شد و روح‌الله شاه‌آبادی نیز در حلقۀ شاگردان خاص امام درآمد.

بیشتر بخوانید
علم در سینه من است نه در این کاغذها

پس از آمدنشان به ایران، وقتی برای مرحوم میرزای دوم مسلم شد که ایشان برنمی‌گردند، شخصاً یک اجازۀ اجتهاد کامل برای ایشان می‌نویسد. نسخۀ دیگر اجازه‌نامه را علمای بزرگ آن زمان، آقا میرزا قاسم خلیلی، مرحوم صدر، مرحوم شریعت اصفهانی آن را امضاء کردند. تعدادی از این نسخه را خدمت ایشان با پست می‌فرستد.

بیشتر بخوانید

آیت‌الله محمد شاه‌آبادی، فرزند آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی، از استاد خود، آیت‌الله‌العظمی اراکی، نقل می‌کند که فرمود:

«من هیچ یک از درس‌های مرحوم شاه‌آبادی را شرکت نمی‌کردم؛ حتی در جلساتی هم که برای عموم داشت حاضر نمی‌شدم. ولی هر ماه یا بیشتر و کمتر، یک مرتبه خدمت ایشان می‌رفتم و چند دقیقه‌ای می‌نشستم و احوال‌پرسی می‌کردم. فقط ایشان را نگاه می‌کردم. همین دیدار چند دقیقه‌ای تا یک ماه برای من محرک معنوی بود. در حالی که استاد خودم را هر روز ملاقات می‌کردم، ولی از نظر معنوی محرک نبود.»

بیشتر بخوانید
آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی در نظر شهید مطهری

آقا ميرزا محمّدعلی شاه‌آبادی، تهرانی الاصل، جامع معقول و منقول بود. در فلسفه و عرفان شاگرد ميرزای جلوه[۱] و ميرزای اشكوری[۲] بوده است. در تهران به مقام مرجعيّت فتوا رسيد. در سال‌های اقامت مرحوم حاج شيخ عبدالكريم حائری در قم، سال‌ها به قم مهاجرت كرد و فضلا از محضرش كمال بهره را بردند. در عرفان، امتياز بی‌رقيبی داشت. بسياری از بزرگان حوزۀ قم از نظر معارف، دست‌پروردۀ اين مرد بزرگ بودند.

بیشتر بخوانید

عمدۀ تحصيلات امام خمینی نزد آقای حاج شيخ عبدالكريم حائری يزدی بود. در همين حال، تحصيل امور معنوی و عرفانی را به طور جدّی شروع كردند و مرحوم آقا ميرزا محمّدعلی شاه‌آبادی، استادی امام را در عرفان به عهده داشت.

بیشتر بخوانید

صفحه‌ها