سید موسی مازندرانی

شاگردان آیت‌الله شاه‌آبادی در قم

مرحوم والد در موضوعات مختلف نظیر فقه و اصول و عرفان و اخلاق و فلسفه تدریس داشتند، لذا طبیعتاً تعداد شاگردان‌شان زیاد بود و شاگردان درس فقه حاج شیخ نیز نوعاً در درس ایشان هم شرکت می‌کردند.

بیشتر بخوانید
شاگردان پرآوازه درس آیت‌الله شاه‌آبادی

در زمان قبل ازرفتن ایشان به قم و در ایام قم و باز هم پس از بازگشت‌شان، مجالس درس را برای طلاب و پژوهندگان روحانی داشتند؛ از جمله خاطرم هست که مرحوم آقای حاج سید موسی مازندرانی و آقای حاج هاشم آملی، که هر دو از دنیا رفته‌اند، قبل از اینکه به قم بروند، در تهران از محضر ایشان استفاده می‌کردند. دیگران هم بوده‌اند، ولی من این دو بزرگوار را به خاطر دارم. سپس در قم مجالس درس ایشان، مجالس فوق‌العاده و قابل استفاده بوده است که مرحوم امام (رضوان الله تعالی علیه)، در مدت ۷ سال که مرحوم والد در قم بودند، از جمله کسانی بودند که از محضر ایشان استفاده کردند.

بیشتر بخوانید

تأسیس حوزه علمیه‌­ای که هم دارای جایگاه و پایگاه قوی باشد، هم بتواند مثل نجف مدرسانی قوی داشته باشد و هم مجتهد صالح باسواد متناسب با مقتضیات زمان تربیت کند، کار ساده‌­ای نیست. خب شیخ[۱] آمد به میدان و این کار را شروع کرد. از علمای مختلف دعوت کرد که به حوزه علمیه قم بیایند و برای تقویت این حوزه فعالیت کنند. عده­‌ای از مراجع و علمای تهران، اصفهان و تبریز و شهرهای دیگر به قم مهاجرت کردند و در قم فعالیت­‌های تدریسی­‌شان را آغاز کردند.

بیشتر بخوانید
شیخ عارف (مروری بر زندگی آیت‌الله محمدعلی شاه‌آبادی)

اشاره: آیت‌الله میرزا محمدعلی شاه‌آبادی، استاد عرفان و اخلاق حضرت امام، دارای ابعاد  شخصیتی مختلف بود. آیت‌الله شاه‌آبادی به عنوان یک مرجع تقلید صاحب رساله، که وجهۀ فقاهتی و اصولی‌شان کمتر مورد توجه قرار گرفته، در حوزۀ فقه و اصول از چهره‌های نامدار عصر خودشان بودند ودر حوزۀ عرفان نظری و عرفان عملی شخصیتی صاحب سبک به شمار می‌روند. استفادۀ حضرت امام از محضر ایشان و ذکر خصوصیات بارز ایشان در مکتوبات و سخنان از استاد شاه‌آبادی، باعث شده که این چهره بعد از انقلاب اسلامی بیشتر شناخته شده و بیش از گذشته به مردم معرفی بشود.

بیشتر بخوانید
زندگی‌نامۀ آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی در کتاب گلشن ابرار

در سال ۱۲۹۲ق در محلۀ حسین‌آباد اصفهان، در خانۀ آیت‌الله میرزا محمدجواد بیدآبادی، طفلی پا به عرصه وجود نهاد که او را محمدعلی نامیدند. آیت‌الله بیدآبادی که خود فقیهی وارسته بود، به تربیت فرزندانش همت و توجه فوق‌العاده‌ای داشت و به برکت همین تلاش، فرزندانش هر یک چون ستاره‌ای تابناک بر تارک حوزه‌های علمیه درخشیدند.

بیشتر بخوانید

در جمادى الثانى سال ۱۳۱۳ق حاج میرزا ابوالفضل تهرانى صاحب فرزندى شد که او را محمد نامیدند. ولادت این کودک فضاى زندگى را سرشار از صفا ساخت. میرزا ابوالفضل از این که خداوند خانه‌اش را با میلاد این نوزاد غرق شادى نموده است، به درگاه الهى سپاس گفته و با خود زمزمه مى‌کند: «امید آن که به فضل پروردگار، فرزندم آینده‌اى درخشان داشته و در سِلک کاروان فضیلت و تقوا درآید و در حفاظت از میراث علمى و فرهنگى این خاندان بکوشد.»

بیشتر بخوانید
شاگردان آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی

آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی در دوران عمر پربرکت خود فعالیت‌های علمی فراوانی داشتند. یکی از این فعالیت‌ها تربیت شاگردان و درس‌آموزی به مشتاقان دین بود. کسانی که از خرمن دانش وحیانی آن فقیه مبارز خوشه چیدند، هر کدام در زمان خود منشأ تحولات و خدمات بسیاری به دین و خلق خدا شدند که دامنۀ برخی از آن‌ها به زمان‌های دیگر هم کشید. تلمیذ شاخص و بی‌بدیل شاه‌آبادی بزرگ، امام خمینی رضوان‌الله‌علیه بود و آن تربیت عرفانی و جهادی چنان در امام اثر کرد که جهانی را معطوف به خود کرد و با هر بار یادکرد نام استادش لفظ «روحی فداه» از زبان امام نمی‌افتاد.

بیشتر بخوانید