صندوق قرض الحسنه

بهره‌گیری آیت‌الله شاه‌آبادی از امور معنوی و آسمانی

برای معرفی یک بزرگواری که در زمان خودش کم‌نظیر بوده، کسانی مثل من خیلی کمتر از آن هستند که بتوانند تمام ابعاد را، حتی یک بُعد را به طور کامل بیان بکنند.

بیشتر بخوانید
ایجاد صندوق قرض‌الحسنه، خدمتی بی‌سابقه به بندگان خدا

بهترین و ارزشمندترین کارهایی که انسان بخواهد بکند از دیدگاه آیات و روایات، گمان نمی‌‌‌کنم چیزی بهتر از خدمت به مردم باشد. در باب قضای حاجت مؤمن، روایات تکان‌دهنده‌ای هست؛ مانند اینکه اگر انسان برای رفع گرفتاری شخصی حرکت بکند، مثل شخصی که وام می‌خواهد و من از آبرویم خرج بکنم و واسطه‌گری را انجام بدهم، یا جایی شاهد قضیه‌ای بودم و بخواهم بروم شهادت بدهم، همان‌طوری که در روایات هست که کسانی که شاهد بوده‌اند بروند شهادت حق بدهند؛ لازمه این کار، این است که انسان کارش را تعطیل کند و دنبال کسی راه بیفتد و کاری برای دیگری انجام بدهد.

بیشتر بخوانید
ایجاد صندوق‌های قرض‌الحسنه در روزگار منع فعالیت‌های دینی

صداقت، به تعریفی، یکی بودن حرف و عمل است. هستند کسانی که سخنان زیبا و جذابی گفته و نوشته‌اند، ولی عملاً فاصله‌ای فراوان با آن حرف‌ها دارند. مرحوم آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی در کتاب شذرات‌المعارف و در فصلی جداگانه، به موضوع «شرکت مخمس» پرداخته‌اند و با بیان ضرورت آن، مبانی و روش راه‌اندازی آن را بیان کرده‌اند. درست در زمانی که حکومت وقت اجازه هر گونه فعالیت دینی و غیر دولتی را از مردم سلب کرده بود، ایشان کار خود را به‌کمال انجام دادند. برپایی صندوق‌های قرض‌الحسنه، ابتکاری بدیع از ایشان بود و پیش از این سابقه نداشت.

بیشتر بخوانید
تأسیس صندوق قرض الحسنه حرکتی نو از آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی

از جمله فعالیت‌­های اجتماعی ایشان، تأسیس صندوق قرض­‌الحسنه بود که با همکاری بعضی از تجار متدین بازار و افراد معتمد و کسانی که یک امکاناتی برایشان وجود داشت آن را تشکیل می‌­دهند تا به مشکلات مردم رسیدگی کنند. این صندوق‌­ها توانستند در حد مکان و موقعیت خودشان به حل بخشی از مشکلات جاری جامعه کمک کنند. در حقیقت می‌­شود این را به عنوان یک حرکت نو و بدیع گرفت که ایشان پدیدآورنده‌­اش بود.[۱]

 

راوی: قاسم تبریزی، پژوهشگر و نویسنده

بیشتر بخوانید
سخنان آیت‌الله هاشمی رفسنجانی درباره سیاسی بودن کتاب شذرات المعارف

 گاهی افرادی عارف می‌شوند و تبدیل می‌شوند به یک «زاهد منزوی صوفی‌منش». این، نشان این است که عرفان آن‌ها درست نیست، نشان این است که از دریچه درستی به حقایق زمان نگاه نمی‌کنند. اگر این‌طور بود، خود قرآن این کار را می‌کرد؛ پیغمبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) این کار را می‌کردند؛ علی‌بن ابی‌طالب (سلام‌الله‌علیه) این کار را می‌کردند. این‌ها باید آن چیزی را که در قرآن است، در وجودشان پیدا شود.

شما چیزهایی در همین کتاب شذرات مرحوم آیت‌الله شاه‌آبادی می‌توانید پیدا کنید که حاوی نکات بسیار جالبی است. من در اینجا فقط یکی‌دوتایش را عرض می‌کنم:

بیشتر بخوانید
ایجاد جمعیت و انجام کار تشکیلاتی

از جلوه‌های قابل تأمل اندیشۀ سیاسی جناب شاه‌آبادی (ره) توجه به کار گروهی و پدید آوردن تشکیلات منسجم در میان مسلمانان است. اگرچه تحزب به معنای مذموم و ضد ارزشی آن، که برای جناح‌بندی و رقابت ناسالم سیاسی و ربودن قدرت از چنگ رقیب کاربرد دارد، از ساحت اندیشۀ عارف مهذبی همچون شاه‌آبادی کاملاً به‌دور است، ولی او به عنوان عالمی ربانی و فقیهی عارف به زمان خویش می‌داند: نیل به مقاصد عالیۀ اسلامی تنها در گرو پیدایش جمعیت منسجم است.

بیشتر بخوانید
اندیشه‌های اقتصادی آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی

بروز و ظهور دیدگاه اقتصادی عارف کامل، آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی، با تحریر رساله‌ای به نام شرکت مخمَّس مرتبط است. نگارش این رساله توسط ایشان در واقع نشان از توجه و اهتمام یک فقیه عارف به مقوله اقتصاد و اداره امور جامعه است. این رساله به بحث در باب چگونگی برپایی و اداره یک شرکت اقتصادی با توسل به قوانین و مقررات اسلامی و در جهت نیل به اهداف اجتماعی اسلام می‌پردازد.

بیشتر بخوانید
اندیشۀ سیاسی آیت‌الله شاه‌آبادی و نقش آن در اندیشۀ سیاسی امام خمینی (س)

در این دو عزیز گرانمایه و فرزانه، سه بُعد عرفان، فقاهت و سیاست چنان در هم گره خورده و در هم تنبیده شده است که نمی‌توان هیچ بُعدی از این سه بُعد را، منفصل از دو بُعد دیگر مورد ارزیابی و سنجش قرار داد، اگرچه این هرم سه‌بعدی در آن استاد بزرگ به صورت مجمل مشاهده می‌شود که به وسیلۀ فرزند یگانه‌اش، در چهره‌ای تفصیلی متبلور و شکوفا گشته است.

بیشتر بخوانید
آیت‌الله نصرالله شاه‌آبادی

تهران، در دو قرن سیزدهم و چهاردهم هجری، آکنده از عالمان و فقیهان بلندپایه ایران بوده است. وجودِ عالمان، مدارس، مساجد و حلقه‌های درسی متعدد در آن، نشانگر شکوفایی دانش و تقوا بود. از این‌رو، دانش‌پژوهان از اطراف و اکناف کشور برای فراگیری علوم اسلامی، بدان‌سو ره می‌سپردند و با پیوند با مردم متدین آن، خاندان‌ها و بیوت علمی مشهوری پدید آمدند که تاکنون پابرجاست.

یکی از رجال نامی علم و دانش که به تهران مهاجرت کرد و با سکونت وی در آن شهر، یکی از بیوت اصیل علمی و اجتماعی تهران پدید آمد، مرحوم آیت الله حاج شیخ محمدجواد حسین‌آبادی اصفهانی است، که سرسلسلة خاندان معظم «شاه‌آبادی» است...

بیشتر بخوانید
اقتصاد اسلامی در نگاه مرحوم شاه‌آبادی

«مرحوم شاه‌آبادی علاوه بر آنکه یک فقیه و عارف کامل بودند، یک مبارز به تمام معنا بودند.»

امام خمینی (ره)

بیشتر بخوانید