پیمودن راه خدا

پیمودن راه خدا

راه خدا در سطوح مختلف و زمان‌‌های مختلف تفاوت می‌كند. پيغمبر خدا وقتی كه مبعوث به رسالت شدند به كفار گفتند:  «قولوا لااله الا الله تفلحوا»؛ رستگاری شما در اين است كه يگانه‌­پرست شويد. ولی اين اول كار است برای كسانی كه خدا را قبول دارند، ايمان به وحدانيت را دارند، ايمان به روز قيامت دارند و در محضر الهی حاضر خواهند بود.

اولین گام

كلمۀ لا اله الا الله تفلحوا البته اولين گام برای هر انسانی است، ولی ايشان می‌فرمودند برای چنين فردی اولين گام «تنظيم حواس» است. انسانی كه می‌خواهد به سوی خدا برود بايستی از مرتع دنيا و از اين مزرعه خورد و خواب و شهوت بيرون آيد. كسی كه می‌خواهد مسير الی الله را طی بكند بايد چشمش جز خدا نبيند، دستش جز برای خدا حركت نكند،‌ گوشش برای غير خدا نشود، زبانش برای غير خدا گويا نباشد، چيزی در راه خدا مصرف نكند كه مرضی رضای خدا نباشد. اين انسان اگر اين مراحل را طی کرد، اولین گامی است که از مرز طبیعت در عالم بالا­تر که عالم غرب باشد، می‌­گذارد در اولین مرحلۀ عالم غرب.

همه برای خدا

توصيۀ ايشان سفارش در اين مراحل بود: چشم را برای خدا باز كنيد، گوش را برای خدا شنوا كنيد، زبان را برای خدا گويا كنيد و حركات و قلب انسان، دل انسان و‌ انديشۀ انسان برای خدا فكر كند. اين اولين گامی است كه در مسير الی الله برداشته می‌شود. توصيۀ ايشان به دوستانشان هميشه اين بود و انسانی كه دارای اين مرحله باشد، يعنی اين مرحله را گذرانده باشد، به فرمايش ايشان حتماً از جانب خداوند متعال به او عنايتی می‌شود.

عنایات خداوندی متناسب با شخصیت‌ها

عنايات خداوندی متناسب با شخصيت انسان‌ها فرق می‌كند. گاهی از اوقات ممكن است كه عنايت الهی به انسانی يك گام جلوتر برای معرفت او باشد. گاهی از اوقات توان بيشتر ندارد، يك مزدی به او می‌دهند مثلاً بتواند تعبير خوابی انجام دهد، چيزهايی که آنچنان جنبۀ معرفتی و الهی ندارد، مزد است. ولی چه بسا اینكه كسی كه بر اين مقام قرار گرفت روح او تجلی پيدا می‌كند، به جايی می‌رسد كه گوشش گوش خداست، چشم او چشم خداست، هر چه می‌بيند خداست، هر چه می‌شنود خداست، هر چه می‌كند برای خداست. آن مرحله مرحلۀ ديگری است كه مراحل هفتگانه (منازل هفتگانه) را كه طی می‌كنند، شخصيت آخر مقام مشيت الله است كه افرادی كه از مرحلۀ اول به دوم و از دوم به سوم و... به آخر می‌رسند، آنجا مقام فنا و مقام بقاء بعد از فنا می‌باشد.

 

راوی: آیت‌الله نورالله شاه‌آبادی

نظر خودتان را ارسال کنید