کتاب عارف کامل

کتاب عارف کامل

کتاب عارف کامل

عنوان: عارف کامل

ناشر: انتشارات عارف کامل

تحقیق و تألیف: بنیاد علوم و معارف اسلامی دانش‌پژوهان

تعداد صفحات: ۲۷۲ صفحه

از جمله کتبی که دربارۀ زندگی، سلوک و سخنان آیت‌الله‌العظمی محمدعلی شاه‌آبادی نوشته شده، کتاب عارف کامل است. این کتاب مشمل بر آموزه‌های اخلاقی و عرفانی، نکات و خاطراتی دربارۀ ایشان است. کتاب عارف کامل با زندگی‌نامۀ کوتاهی از مرحوم شاه‌آبادی آغاز می‌شود و در ادامه ۱۱۴ نکته و خاطره از لسان شخصیت‌های علمی و شاگردان ایشان آمده. در فصل دوم چهل آموزۀ عرفانی آورده شده که عمدتاً از میان آثار شاگرد برجستۀ ایشان، امام خمینی، برگزیده شده است. فصل سوم به گزیده‌هایی از تألیفات آن عارف کامل پرداخته و از میان آثار ایشان ۲۴ مطلب به جهت آشنایی مخاطبان با رئوس اندیشه‌های ایشان به‌اجمال آورده شده است.

در بخش ضمائم به تصاویری از ایشان، اجازات اجتهاد و روایی، نسخه‌های خطی تألیفات و آثار علمی، و اسناد و مدارک متفرقه اختصاص یافته است. آنچه در بخش زیر می‌آید، مربوط به پیشگفتار این کتاب است که در آن به انگیزۀ تألیف «عارف کامل» پرداخته شده است:

پیشگفتار

از بدو طلوع خورشيد جهان‌تاب اسلام بر عالم وجود، بندگان حقيقت‌جو بی‌وفقه برای وصول الی‌الله طیّ طريق كردند و امامان شيعه نيز آنان را تا بی‌نهايت كمال، دستگيری نمودند. گرچه پيروان ساير فِرق اسلامی نيز از اين سير و سلوك بی‌بهره نماندند و هر يك به طريقی در وادی طلب گامی زده‌اند، اما هرگز يُمن دستگيری پيران راه را نداشتند تا از سرچشمۀ پاك اثنی‌عشری سيراب گردند و از طريق ممدوح به كمال مطلوب نايل آيند. شيعيان حقيقی از همان ابتدا به ائمۀ معصومين تمسک داشتند و پس از غيبت يگانه حجت خدا در زمين، مهدی موعود عليه السلام،‌ دامان علمای ربّانی خويش را رها نكردند و در طلب احكام اسلام و در طريق كمال به عالمان و عارفان وارسته اقتدا كردند.

علمای اَعلام،‌ هماره خوشه‌چينان خرمن علوم علوی و مبارزان دنيای گسيخته‌ای هستند كه با اِذن حضرت حق،‌ واسطۀ فيض ميان خلق و خالق بوده و آنان را به سوی صراط مستقيم راهگشا هستند. از ميان اين بزرگان كه هر يك آفتاب حُسنشان چندی در اين سراچۀ خاکی طلوع فرمود تا قلب‌‌های مستعد را به نور حقيقت روشن نمايد، عارف بزرگ قرن ما ـ شاه‌آبادی ـ بود. او كه آيتی لطيف بود و با انفاس مسيحایی و يد بيضای موسوی‌اش، اعجاز قرن را پديدار كرد، روح معرفت را در جان بهاری‌ترين گل باغ ولايت ـ خمينی كبير ـ دميد. و نيز اين آيت بزرگ الهی از همين بوستان عرفان و شهادت، فرزندي برومند و مجاهدي شريف را تقديم اسلام عزيز كرد كه جان مطهر خود را در ركاب جانان تقديم داشت و امام (قدس سرّه) در رثای او فرمود: «مبارك باد بر حضرت بقية الله الاعظم ارواحنا لمقدمه الفداء‌، چنين فداكاران و جانبازان در راه هدف بزرگ و اسلام عزيز كه با شهادت افتخارآميز خود،‌ ملّت عظيم الشأن ايران،‌ به ويژه روحانيّت عاليقدر سرافراز می‌نمايند.»

در وصف مقام و منزلت آن عارف كامل،‌ همين بس كه روح خدا، حيات روحاني خويش را مرهون وجود او می‌‌دانست و هر جا كه به نام استاد می‌رسيد با تعابيري چون «روحی فداه» عمق ارادت خود را به او نمايان مي‌كرد و مي‌فرمود: «شيخ بزرگوار ما حقّاً حقّ حيات روحاني به اينجانب داشت كه با دست و زبان از عهدۀ شكرش برنمی‌آيم».

آری، اگر تلاش و كوشايی اين رادمرد عرصۀ فقاهت و عرفان و پارسايی، حاصلی جز پرورش شجرۀ طيبۀ وجود مطهر امام (قدس سرّه) نداشت، باز هم زبان و قلم از توصيف و تقدير زحماتش قاصر بود، چرا كه اگر خمينی كبير، اين عطيۀ بزرگ الهی از نهر نورآگين و انديشه‌های مشعشع اين عالم عارف سيراب نمی‌گشت، و اگر خمينی، اين فريد دهر و بزرگمرد عصر، از حوزه برنمی‌خاست، سرنوشت‌مان قرين سياهی و ستمديدگی بود.

اينك بر آن شديم تا در اين ديباچه، گلبوته‌هايی از زندگی سراسر گلستان آن آيت الهی و آن استاد بی‌بديل و بلامنازع عرفان بچينيم و آن را به تمام سالكان حق‌جو و عاشقان حقيقت تقديم نماييم،‌ باشد كه راهگشای راه‌طلبان و آيتی برای سالكان باشد.

نظر خودتان را ارسال کنید