استادان

استادان آیت‌الله شاه‌آبادی در تهران

ایشان در تهران اساتید متعددی را درک کردند، از جمله: اصول و بخشی از فقه را نزد آیةالله میرزا محمدحسن آشتیانی _ از شاگردان شیخ انصاری و صاحب کتاب بحرالفوائد _ فراگرفتند. فلسفه را نزد آیةالله میرزا ابوالحسن طباطبایی اصفهانی (جلوه) و عرفان نظری را نزد آیةالله میرزا هاشم گیلانی اشکوری آموختند. در عرفان عملی نیز اساتیدی داشتند، ولی هیچ‌گاه از آن‌ها اسم نمی‌آوردند و نام آن اساتید همیشه مکتوم بود.

ایشان در تهران غیر از علوم حوزوی، تحصیلات دیگری هم داشتند. برای مثال نزد استاد عبدالرزاق خان سرتیپ، ریاضی می‌خواندند.

 

بیشتر بخوانید
استادان آیت‌الله شاه‌آبادی در حوزه اصفهان

مرحوم والد در سال ۱۲۹۲ هـ ق در اصفهان دیده به جهان گشود و تا ۱۲ سالگی در آن شهر بوده و مقدمات را در حوزه اصفهان فرا گرفت.

در آن زمان، حوزه اصفهان بسیار حوزه پرتلاش و فعالی بود و حتی از تهران و قم رونق بیشتری داشت. بسیاری از علمای معروف و سرشناس در آن زمان برای تحصیل به اصفهان می‌رفتند. مثلاً مرحوم آیت‌الله سید جمال گلپایگانی از کسانی بود که از گلپایگان به اصفهان رفت و در حوزه آنجا مشغول تحصیل شد. مرحوم والد می‌فرمود: «اصفهان مرکز علم بود و مجتهدین مسلّم در حوزه آنجا، فراوان بود.»

بیشتر بخوانید
سرتیپ عبدالرزاق بغایری معلم آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی

از پیشگامان معاصر فن نقشه‌برداری و علم جغرافیا در ایران. پدرانش اهل شمن آباد سبزوار و از خوانین طایفه بَغایری (بُغایری) خراسان بودند. کرمعلی خان، جد او، برای تحصیل به اصفهان رفت و همانجا اقامت کرد. پدر عبدالرزاق، ملا محمدحسن، نوادۀ دختری ملا محراب گیلانی، از عرفای قرن اخیر بود. مادرش دختر میرزا مهدی خان منشی (متوفی ح ۱۱۷۵ـ۱۱۸۰)، از خوانین کروَن اصفهان بود که در اصل از بحرین و بصره به ایران آمده بودند و در دربار نادرشاه (حک :۱۱۴۸ـ۱۱۶۰) و کریم خان زند (متوفی ۱۱۹۳) خدمت می‌کردند و نسبشان به حبیب بن مظاهر می‌رسید.[۱]

بیشتر بخوانید

آیت‌اللّه‌العظمی میرزا محمدتقی شیرازی از رجال نامی علم و عمل، فقاهت و سیاست و یکی از مفاخر شیعه به شمار می‌آید. معروف به میرزای دوم یا میرزای کوچک، از مراجع تقلید ایران و رهبر سیاسی نهضت استقلال‌طلبی عراق در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری. وی فرزند میرزا محب‌علی و نوه میرزا محمدعلی، و برادرزاده قاآنی، شاعر معروف دوره ناصری است. مردان این خاندان همواره از رجال علم و ادب و مرجعیت شیعه در ایران و عراق بوده‌اند.

تولد و تحصیل

بیشتر بخوانید
آيت‌الله حاج ميرزا حسین خليلی

میرزا حسین خلیل تهرانی یکی از رهبران سه‌گانه، از نقش‌آفرینان نهضت مشروطه و از فقیهان آزادی‌خواه در ایران بود. وی بعد از میرزای شیرازی از مراجع تقلید پرآوازه و بزرگ جهان تشیع و از مدرسان کم‌نظیر حوزه علمیه نجف بود. مع‌الاسف چنانکه مناسب شأن اوست به ابعاد علمی و نقش وی در شکل‌گیری نهضت مشروطه اشاره نشده است.

بیشتر بخوانید
آيت‌الله ملا محمّدكاظم خراسانی (آخوند خراسانی)

آخوند ملا محمد‌كاظم خراسانی مرجع تقليد شيعه و برجسته‌ترين رهبر سياسی عصر مشروطيت در قرن سيزدهم و چهاردهم هجری است. وی كوچك‌ترين پسر ملا‌حسين واعظ هراتی بود كه در ۱۲۵۵ق در مشهد متولد شد. محمد‌كاظم در دوازده‌سالگی وارد حوزه علميه مشهد گرديد و بيش از شش سال به فراگيری ادبيات عرب، منطق و اصول فقه نزد استادان آن حوزه مشغول شد.

هجرت برای تحصیل

بیشتر بخوانید
آیت‌الله شیخ فتح‌الله شریعت اصفهانی

روز ۲۷ آذر ۱۲۹۹ آیت‌الله شیخ فتح‌الله شریعت اصفهانی مشهور به «شیخ الشریعه» دار فانی را وداع گفت. ایشان از برجسته‌ترین علما و مراجع تقلید بودند که به سال ۱۲۶۶ق در اصفهان دیده به جهان گشود.

درس و استاد

بیشتر بخوانید
میرزا هاشم گیلانی اشکوری استاد آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی

 

حکیم میرزا هاشم اشکوری، فرزند حسن بن محمدعلی اشکوری، در سال ۱۲۱۳ش در روستای «اشکور» از نواحی «رودسر» در استان گیلان، به دنیا آمد. اشکور تماماً در ناحیه تاریخی دیلم قرار دارد و مردم این سامان در قرن سوم به دست «ناصرالحق اطروش» مسلمان و شیعه اثنی عشری شدند. او بعدها یگانه دوران در حکمت و فلسفه اسلامی شد و با تیزبینی شگفتش در این نحله شاگردان فراوانی از جمله آیت‌الله‌العظمی میرزا محمدعلی شاه‌آبادی را تربیت کرد.

سفر به سوی دانش

بیشتر بخوانید
آیت‌الله احمد مجتهد بیدآبادی

عالم كامل و فقيه زاهد، احمد مجتهد بیدآبادی، در حدود سال ‏۱۲۷۸ق در اصفهان به دنيا آمد. او بزرگترين فرزند آيت‏‌اللّه شيخ محمدجواد حسين‌‏آبادى بود. جدش، ميرزا محمدحسن، ملقب به ناقوس بود، از آنجا که خطى بسيار زيبا داشت و عمدتاً به كتابت قرآن و متون اسلامى، نيز تابلوهاى خطى اشتغال داشت.

شيخ احمد بيدآبادى، در آغاز از محضر پدر دانشمندش بهره‌‏مند شد و همواره با جدّيت كامل به فراگيرى دانش مشغول بود. از ديگر اساتيد وى، ميرزا محمدباقر چهارسوقى (علامه صاحب روضات) همچنین برادرش، علامه ميرزا محمدهاشم چهارسوقى بودند. وى چهارده سال توفيق شاگردى مرحوم صاحب روضات را داشت.

بیشتر بخوانید

زندگی‌نامه

میرزا محمدحسن آشتیانی (۱۲۴۸-۱۳۱۹ق/۱۸۳۲-۱۹۰۱م)، در ۱۲۴۸ق در آشتیان، واقع در استان مرکزی، زاده شد. سه ساله بود که پدرش از دنیا رفت. مادرش او را جهت فراگیری قرآن، حساب و ادبیات فارسی به مکتب فرستاد. او در ۱۲۶۱ق، در حالی که نوجوانی ۱۳ ساله بود، عازم بروجرد شد. چهار سال نزد ملا اسدالله بروجردی، ادبیات و فقه و اصول را یاد گرفت و به تدریس آن‌ها پرداخت. در همان سنین نوجوانی، به تدریس مطوّل پرداخت. به موازات تحصیل نزد ملا اسدالله بروجردی و تدریس در مدرسۀ علمیۀ این شهر، حدود ۱۸ ماه نزد سید شفیع جاپلقی شاگردی کرد.

بیشتر بخوانید

صفحه‌ها