هزار بیت برای سلوک

هزار بیت برای سلوک

هزار بیت برای سلوک

بدان که از برای سالک الی‌الله و مهاجر از بیت مُظلمۀ نفس به سوی کعبۀ حقیقی، یک سفر روحانی و سلوک عرفانی است که مبدأ آن مسافت، «بیت نفس و انانیت» است، و منازل آن، مراتب تعیّنات آفاقی و انفُسی و مُلکی و ملکوتی است که از آن‌ها به «حُجُب نورانیه و ظلمانیه» تعبیر شده. [...] و از این هفتاد هزار حجب نوریه و ظلمانیه، گاهی به طریق جمیع تعبیر به هفت حجاب شده. [...] و عارف مشهور گوید:

هفت شهر عشق را عطار گشت / ما هنوز اندر خم یک کوچه‌ایم

[...] و گاهی به طریق توسط به هزار منزل معروف پیش سایرین، و به اعتباری به صد منزل، و به اعتباری به ده منزل تقسیم نموده‌اند. و شیخ عارف کامل، شاه‌آبادی دام ظله، برای هر منزلی از منازل سایرین[۱] ده بیت مقرر می‌داشت، با اسلوب بدیعی که مجموع هزار بیت می‌شد به آن ترتیب[۲]. و حضرت ابراهیم خلیل الرحمن علیه‌السلام، در آن سیر روحانی که حق تعالی از آن حکایت می‌فرماید، منازل را به سه مقام تعبیر فرموده، و از یکی به کوکب و دیگری به قمر و سومی به شمس تعبیر فرموده.[۳]

 

منبع: چهل حدیث، امام خمینی (ره)، ح ۳۷، ص ۶۲۱-۶۲۲؛ برگرفته از عارف کامل، ص ۱۱۴-۱۱۵

 

[۱] سیرکنندگان و سالکان

[۲] مرحوم آیت‌الله‌العظمی شاه‌آبادی در این باب، کتابی تألیف کرده‌اند به نام «منازل‌السالکین». نسخه‌ای ناقص از این کتاب به‌تازگی پیدا شده که حدود ۶۰ بیت را دربردارد و ان‌شاءلله پس از تصحیح منتشر خواهد شد.

[۳] آیت‌الله شاه‌آبادی در قسمتی از احوال حضرت ابراهیم علیه‌السلام می‌فرماید: «وقتی که انسان از سراب نفس و سرداب طبیعت خویش خارج شد، در نشئۀ ملکوتی دوباره متولد می‌شود و در نتیجه، حق بر حسب استعداد وی به طریق نور و ظلمت بر وی متجلی می‌شود؛ گاهی به صورت زهره، گاهی به صورت ماه، و گاهی به صورت خورشید. این است که امر بر سالک گران می‌شود و او توهم می‌کند که حق است.

از این رو، به ولی قاهر (که بتواند وی را از این جهالت بیرون بیاورد) توسل می‌جوید و او وی را از این جهالت بیرون می‌آورد تا اینکه خداوند جل جلاله بدون صورت بر وی تجلی می‌یابد.» رشحات‌البحار، ترجمه: زاهد ویسی، چاپ سوم، ص ۴۵۹

دسته : 

نظر خودتان را ارسال کنید